Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…. kracht van spiegelneuronen!

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand... kracht van spiegelneuronen!

“All relationships are your mirrors
and all people are your teachers
.”

(Barbara De Angelis)

Voel jij je gelukkig als de mensen om je heen gelukkig zijn? Lach jij mee in de omgeving van lachende mensen? Geeuw jij wanneer je partner geeuwt? Zag je wel eens een sportfanaat mee bewegen met zijn boven- of onderlichaam terwijl hij mee kijkt naar een sportwedstrijd?

Spiegelneuronen, aanwezig in ons brein, zijn de neurologische verklaring. Ze zorgen ervoor dat jij kan voelen wat de andere voelt en zijn een belangrijke bouwsteen in de ontwikkeling van een goed zelfbeeld. De kracht van spiegelneuronen, wat jij uitstraalt heeft dus wel degelijk een impact!

Spiegelneuronen : wat en functie

In ons brein is de neurologische basis te vinden van empathie, sympathie en het vermogen om iemand lief te hebben. Onze hersenen bevatten namelijk hersencellen die automatisch activeren als ze anderen een specifieke handeling zien verrichten, spiegelneuronen. Ze spelen een rol bij het begrijpen en interpreteren van een bepaalde actie. Ze zorgen dat we emoties aanvoelen.

Veel wetenschappers geloven dat we anderen niet alleen begrijpen door te denken, maar ook door te voelen. We leren onszelf niet alleen aan om de handeling van de andere na te doen, we voelen ook de emotie en de bedoeling die erachter zit. Je ziet en hoort iemand uitschreeuwen van de pijn en jij voelt aan wat de andere bedoelt met zijn pijnkreet.

Een voorbeeld kan de werking en functie verduidelijken : wanneer een aap zijn moeder een noot ziet openen met een steen, probeert de kleine aap dit na te doen met een andere noot en een ander steen. Of nog, als kind leer je dat je mond dient te openen voor de voeding, omdat je ouder zijn mond ook opent als hij/zij een hapje eten in je mond wenst te doen.

Zoals Giacomo Rizzolatti, neurowetenschapper, het belang en de functie van deze neuronen in onze hersenen omschreef :
We zijn sociale wezens. Ons overleven hangt af van de acties, intenties en emoties van anderen. Spiegelneuronen stellen ons in staat om de geest van de anderen te begrijpen, niet alleen door middel van conceptueel redeneren maar ook door imitatie. Gevoel, en niet door denken.”

De oorsprong van spiegelneuronen

Vanaf onze geboorte zijn spiegelneuronen aanwezig. Ze ontwikkelen zich pas echt goed door het contact tussen moeder en kind. Als de moeder lacht, lacht de baby terug en andersom. Zo ontwikkelen de spiegelneuronen zich en ontstaat er een band (tussen moeder en kind). Je begrijpt dat spiegelneuronen dan ook een belangrijke rol spelen bij de hechting tussen moeder en kind én bijgevolg in de latere persoonlijke ontwikkeling. Wanneer de spiegeling ontbreekt, dan kan er geen hechting zijn. Wat dan opnieuw een aanzienlijke impact heeft op de ontwikkeling van spiegelneuronen.

De afwezigheid van de moeder, zowel op het niveau van het fysieke door een gebrek aan verzorging, alsook op het mentale, emotionele, energetische of spirituele niveau, kan een gebrek aan spiegeling teweegbrengen. Wij, mensen, zijn sociale wezens. Kudde dieren geprogrammeerd om van andere te leren. Een handeling, een gedrag, een vaardigheid.. zien bij een ouder, leraar, professor, geeft ons, via de spiegelneuronen, een tastbare ervaring in plaats van te leren van enkel uitleg. Dat is een belangrijke functie van deze neuronen : het gevoel te hebben dat we ergens toe bij horen

Onderstaand filmpje is een mooie weergave.

In het dagelijks leven

In ons dagelijks leven zijn spiegelneuronen dus van groot belang en ze schieten vaak in actie zonder dat je het echt beseft. Een zaal vol lachende mensen laten jou eveneens in lachen uitbarsten. Jouw partner geeuwt en plots ontsnapt er jou ook een deugddoende geeuw. Ze laten toe dat jij de gevoelens of ervaringen van anderen ook zelf gaat ervaren door je voor te stellen hoe het zou zijn om in de situatie van de andere persoon te staan.

 

Wanneer de spiegelneuronen te weinig ontwikkeld zijn, dan ontstaat er een gevoel van leegte in jezelf. Je krijgt, dankzij de spiegelneuronen, een beeld van jezelf door je omgeving. Als je dat beeld van jezelf niet kan ontwikkelen, dan kan je geen authentiek gevoel van zelf hebben én is er innerlijk een gevoel van leegte. Een leegte die je probeert op te vullen met externe bevestiging, positieve reflectie van je omgeving. Alles in jouw leven wordt afhankelijk van de (al dan niet) bevestiging van anderen. Jouw prestaties, jouw materieel bezit, jouw relaties… Het extern referentiekader is groter dan het intern referentiekader. Hoe minder contact met je innerlijke zelf, hoe meer spiegeling en bevestiging je van anderen zoekt en nodig hebt.

 

Ik vind het toch wel fijn aan te raken dat je spiegelneuronen ook bewust als kracht kan ‘inzetten’. Hoe meer rapport en bewuste verbinding jij maakt met de andere, hoe meer jij de andere persoon voelt, begrijpt, aanvoelt… Wanneer jij zelf dan heel zacht overschakelt naar een positieve en optimistische gemoedstoestand, dan schieten de spiegelneuronen ook in actie en worden deze emoties doorgegeven aan de andere! Wat jij uitstraalt heeft dus wel degelijk een impact!

Bij de paarden....

Paarden zijn prooidieren en ze ‘scannen’ hun omgeving 50 tot 100 keer per minuut om te registreren wat alle kuddeleden doen en om zich onderdeel van de groep te weten (Van Dierendonck, 2012). In het eerste contact met de mens maakt het paard een eerste inschatting op de volgende vragen :

  • Is het veilig?
  • Wil ik me verbinden met deze persoon?
  • Wat wordt de onderlinge rangorde?

Dit gebeurt echt in een ‘split second’ en is soms slechts subtiel waarneembaar. Het is trouwens zo dat, vele elementen van het proces dat zich afspeelt tussen coachee en paard moeilijk of bijna niet te verwoorden, het is een uitwisseling van energie waarbij woorden soms tekortschieten…

Voor het doorgronden en ‘lezen’ wat de andere denkt of voelt, gebruikt het paard zijn spiegelneuronen. Aangezien paarden prooidieren zijn, dienen zij hun spiegelneuronen actief in te zetten om te ‘overleven’. Hun spiegelneuronen zijn dus haarscherp ontwikkeld om mekaar in de kudde, of mensen in hun omgeving, aan te voelen.

Het paard maakt wat onzichtbaar is zichtbaar en wat onbewust leeft bewust

Wens jij zelf na het lezen van deze blogpost te ervaren wat een paard voor jou mag betekenen, contacteer mij dan gerust.
Elke dag dankbaar dat de paarden in mijn leven zijn!

Liefs
Caroline

Voel jij je geraakt door deze tekst?
Wens je iets te delen?
Ik hoor graag van jou!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top